.........................................................* Κοινωνία.gr - ιδέες * σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα *

...ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΕΝΑ: ΥΠΟΤΑΓΗ Ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...

Απ' όλες τις αμφισβητήσεις η πιο γλυκιά, είναι αυτή που αδύνατοι σηκώνουν κεφάλι και αμφισβητούν τη δύναμη των ισχυρών. Bretolt Brecht

ΠΑΙΔΑΚΙ

ΠΑΙΔΑΚΙ
Τα παιδιά στην Αφρική διψάνε, πεινάνε και θέλουν να ζήσουν......

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Τέχνη και κοινωνία (δεκαετία 1950)

         Μέρος πρώτο     
Από Μαρία-Θεριανή Βάθη 

Ζώντας σε μία κοινωνία που οι ρυθμοί της ολοένα επιταχύνονται, το ερώτημα που βασανίζει μεγάλη μερίδα του κόσμου είναι αν οι ανθρώπινες σχέσεις παραμένουν το ίδιο ισχυρές όπως αυτές που βλέπουμε να καταγράφονται στα παλιά βιβλία και τις παλιές καλές ταινίες. Αναμφισβήτητα, οι απόψεις και οι έρευνες ανθρώπων που τους έχει απασχολήσει το θέμα αυτό αποτελούν τεράστιο τεκμήριο για την εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων και την πορεία τους ανάλογα με την κοινωνικοπολιτική και οικονομική  ροή της ανθρωπότητας. 
Στο αφιέρωμα αυτό θα αναλύσουμε τις ανθρώπινες σχέσεις ανά δεκαετία παραθέτοντας φωτογραφίες και βίντεο-ντοκουμέντα, που θα μας δώσουν μία εικόνα για κάθε περίοδο. Δεκαετία ’50 Κατά τη δεκαετία του 1950 η Ελλάδα, όπως και ολόκληρη η υφήλιος, προσπαθεί να συνέλθει από τον όλεθρο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρατηρούμε μέσα στις ταινίες, τα βιβλία, και την εικονογραφία ότι έπειτα από κάθε δεινό, όπως ένας πόλεμος, οι κοινωνικοί δεσμοί δυναμώνουν. 
Ταινία: Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο Στην ταινία αυτή προβάλλεται η οικονοµική κατάσταση της Ελλάδας την εποχή εκείνη. Οι οικονομικές τάξεις που αναδεικνύονται αφορούν χαμηλά κοινωνικά στρώματα. 
Αλλά, όπως λέει και ο τίτλος της ταινίας, η φτώχεια, παρότι είναι δύσκολο να τη βιώνεις, αντιμετωπιζόταν με την ελληνικότατη και μοναδική λέξη «φιλότιμο». Η αλληλεγγύη και οι κοινωνικοί δεσμοί είναι αρκετά εμφανείς. οι σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων διατηρούσαν τον ρομαντισμό της εποχής εκείνης και η θηλυκότητα αναδυόταν μέσα από την απλότητα και την αθωότητα των γυναικών εκείνης της περιόδου. 

«Το 10» του Καραγάτση 
Κεντρικός πυρήνας του μυθιστορήματος είναι ένα παλιό εγκαταλειμμένο εργοστάσιο στο Πειραιά που μετατράπηκε σε πολυκατοικία των φτωχών εργατών, παρουσιάζοντας  τη νεοελληνική κοινωνία του ’50. Το μυθιστόρημα είναι πολυπρόσωπο και πολυεπίπεδο, περιλαμβάνοντας ένα σύνολο ετερόκλητων ανθρώπινων χαρακτήρων.  
Απόσπασμα: [..Σαν βγήκε από το νοσοκομείο, ήταν επί ξύλου κρεμάμενη, δίχως δραχμή στην μπάντα ή συγγενή να τη βοηθήσει. Ευτυχώς, η Ξανθή την παραστάθηκε. Μετακόμισαν απ’ τη Γούβα του Βάβουλα στην άλλη άκρη του Πειραιά, στου Ξαβέριου. Νοίκιασαν δύο κάμαρες στο «10». Για να βγάλει το ψωμί της έπιασε δουλειά στην ίδια φάμπρικα με την Ξανθή μα με ένα εικοσάρι τη μέρα, μόνο ν’ αναβάλεις τον εξ ασιτίας θάνατο καταφέρνεις. Άλλη διέξοδος από την πορνεία δεν υπήρχε….] 
Η Αγγελική Κωσταβάρα αναφέρει στο άρθρο της «Τα οδυνηρά ανοίγματα της ψυχής στο χαώδες και στην αταξία, στο 10 του Καραγάτση», Μανδραγόρας, 22-23/1999, σ.σ. 221-223: Οι ένοικοι του «10» εγκιβωτισμένοι κυριολεκτικά, μέσα στα ασφυκτικά κουτιά-δωμάτια της πολυκατοικίας, εξαναγκασμένοι να διαβιούν σε συνθήκες αφόρητης γειτνίασης, αλληλοεπηρεάζονται, σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία. Ταπεινωμένοι στη βαθύτερη υπόστασή τους, δεν φαίνεται τίποτε να τους αποσπά, να τους εξυψώνει ή να τους διαφορίζει, εκτός από τον τρόπο που εισπράττουν τη δυστυχία ή την ευχαρίστηση που τους αναλογεί στη ζωή. 
Οι άνθρωποι του «10», παρότι έχουν συλληφθεί invitro, σε συνθήκες εργαστηρίου, εντούτοις ζωντανεύουν χάρη στις ουσιώδεις λεπτομέρειες, τις οποίες η διεισδυτική παρατηρητικότητα του συγγραφέα έχει συλλέξει. […] Σ’ αυτή λοιπόν τη συγκατοίκηση συμπίπτουν και συνωθούνται άνθρωποι απορριγμένοι, απόμαχοι, βολεμένοι κομπιναδόροι, εξαθλιωμένοι μεροκαματιάρηδες, ακαμάτηδες, συνταξιούχοι και δικαιούχοι κάθε λογής, χωρίς να έχουν επίγνωση της πτώσης τους. Άνθρωποι σε προϊούσα απαξίωση και φθορά, επιβιώνοντας όπως-όπως, μέσα σ’ αυτά τα κουτιά-δωμάτια, σε προθανάτια πρόβα, μιας εν σμικρώ νεκρούπολης. Αναλυτικά το άρθρο θα το βρείτε εδώ Δείτε ακόμα εδώ το άρθρο του Δημήτρη  Τζιόβα Το Βήμα Το «μαύρο τραγούδι» της δεκαετίας του ’50 
Καθώς οι ευρύτατες λαϊκές μάζες έχουν βιώσει τις περιπέτειες, τις ελπίδες και τις διαψεύσεις της δεκαετίας του ’40, η επόμενη δεκαετία, με κυρίαρχες τη φτώχεια και την ανέχεια, την αίσθηση της ανημποριάς μπροστά σε μια σκληρή πραγματικότητα, κυριαρχείται από μια μαζική ψυχολογική διάθεση που αντανακλάται στο λαϊκό τραγούδι της εποχής. Λόγω των συνολικότερων χαρακτηριστικών του, μπορούμε να μιλάμε για τραγούδι «μαύρο», απαισιόδοξο, που φτάνει μέχρι και σε πεισιθάνατες εκφράσεις. Τώρα δεν γίνεται καν λόγος για ελπίδες διεξόδου από μια οδυνηρή κατάσταση. Δεν πρόκειται για την προσδοκία καλύτερων ημερών, όπως διαφαινόταν στα τραγούδια που έγραφε ο Τσιτσάνης στην καρδιά του εμφυλίου. 
Δυο χρόνια από τη λήξη του, ο ίδιος γράφει το τραγούδι «Της κοινωνίας η διαφορά», το οποίο απαγορεύει η λογοκρισία και τότε και το 1956. Βαθύ κόκκινο «Δυο δρόμοι τη χωρίζουνε την κοινωνία ετούτη και φέρνουν μαύρες συμφορές, η φτώχεια και τα πλούτη. Της κοινωνίας η διαφορά φέρνει στον κόσμο μεγάλη συμφορά. Έχει η ζωή γυρίσματα, έχει και μονοπάτια γκρεμίζουν φτωχοκάλυβα και χτίζονται παλάτια». Με τη διάψευση της ελπίδας, μένει βαρύς αυτός καθαυτός ο πόνος. Ενώ κατά το μεσοπόλεμο ο πόνος που εξέφραζαν τα ρεμπέτικα τραγούδια αφορούσε σε ένα σχετικά περιορισμένο τμήμα της εργατικής τάξης και στο κοινωνικό περιθώριο, τώρα τα λαϊκά τραγούδια «κοινωνικοποιούν τον πόνο, τον εξαπλώνουν, δηλαδή, και αναγνωρίζουν την εξάπλωσή του σε μεγάλα λαϊκά στρώματα» (Παναγής Παναγιωτόπουλος 1996, σ. 276). 
Το κλίμα της εποχής αντανακλάται και στο «Αντιλαλούνε τα βουνά», και πάλι του Τσιτσάνη, γραμμένο επίσης στα 1951, που τραγουδήθηκε από τη Μαρίκα Νίνου και τον Σταύρο Τζουανάκο. Το τραγούδι είναι γραμμένο με τον γνωστό αλληγορικό τρόπο του συνθέτη, ως φαινομενικά ερωτικό (Παναγιώτης Κουνάδης 2000α, σ. 218). ΕΤΙΚΕΤ

____________
Sτάσηnews

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Σενάρια και αυτοεκπληρούμενες προφητείες: πόσο εμποδίζουν την καθημερινότητα μας;

   ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ   

Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να οργανώσουν το βράδυ της προηγούμενης μέρας τι θα κάνουν την επόμενη μέρα. Πολλές φορές αν δεν οργανώσουν και την τελευταία λεπτομέρεια δεν “επιτρέπουν” στον εαυτό τους να ησυχάσει και να κοιμηθεί.

Η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία πέφτουν είναι, στην προσπάθεια τους να είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο, να σκέφτονται κάθε πιθανό σενάριο που μπορεί να συμβεί και πώς θα το αντιμετωπίσουν. Είναι όμως αυτό τελικά βοηθητικό ή μήπως βάζει επιπλέον εμπόδια στην καθημερινότητα μας;

Ένα πολύ χαρακτηριστικό ανέκδοτο που χρησιμοποιώ στις συνεδρίες μου είναι το ανέκδοτο με το γρύλο: “Ένας άντρας μέσης ηλικίας μένει ξαφνικά από λάστιχο στην μέση του πουθενά. 1 χιλιόμετρο πιο κάτω βλέπει ένα σπίτι το οποίο είχε φως και συνεπώς ήταν η μόνη του ελπίδα ο ένοικος του σπιτιού να έχει γρύλο, ώστε να του δανείσει για να μπορέσει να φτιάξει το αυτοκίνητο να φύγει. Αποφασίζει λοιπόν, αν και ήταν αργά το βράδυ, να περπατήσει μέχρι εκεί και να του χτυπήσει το κουδούνι ζητώντας του βοήθεια. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, καθώς είναι και αγχώδης εκ φύσεως, κάνει διάφορα σενάρια με το μυαλό του στο πώς θα ζητήσει τον γρύλο, τι μπορεί να του απαντήσει ο ένοικος του σπιτιού, αν θα αντιδράσει αρνητικά καθώς η ώρα ήταν ακατάλληλη κλπ. Φτάνοντας λοιπόν στον πόρτα του σπιτιού και μετά τα τόσα αρνητικά σενάρια που είχε σκεφτεί, του ανοίγει ένας καλοσυνάτος γεράκος και ο άντρας αντί να του πει τι ήθελε του λέει: “Δεν μας παρατάς εσύ κι ο γρύλος σου!”

Το παραπάνω ανέκδοτο είναι χαρακτηριστικό του πώς λειτουργούν τα σενάρια που προσπαθούμε να κάνουμε. Τα σενάρια που πλάθουμε στο μυαλό μας, έχουν ως αποτέλεσμα να μας κάνουν να δαπανάμε πολύ ενέργεια και στο τέλος της ημέρας να νιώθουμε εξαντλημένοι. Το να προσπαθούμε να προβλέψουμε κάθε πιθανό σενάριο, μας βάζει σε έναν φαύλο κύκλο συνεχούς ματαίωσης, καθώς απρόοπτα μπορούν να συμβούν και επιπλέον εξαντλεί όλη μας την ενέργεια με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες που τυχαίνουν. Επιπλέον, μια ακόμα παγίδα είναι η αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ξεκινάμε την ημέρα μας αγχωμένοι και τελικά διαπιστώνουμε ότι συνεχώς όλο και κάτι θα συμβεί.

Το να διαπιστώνουμε τέτοια δυσλειτουργικά μοτίβα στην καθημερινότητα μας, είναι και το κλειδί για να τα αλλάξουμε! Συνήθως αυτές οι διαδικασίες είναι ασυνείδητες και γίνονται αυτόματα στο μυαλό μας. Όταν γίνουν συνειδητές, τότε ο φαύλος κύκλος της ματαίωσης θα σπάσει και σχεδόν “μαγικά” θα δούμε την καθημερινότητα μας να αλλάζει!

about me
Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com
Πηγή φωτογραφίας: antikleidi.com

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

H λογική της πλήρους παράδοσης της πολιτικής στις δυνάμεις της αγοράς

Φανατικότεροι των δανειστών

Μας έχουν γανώσει τ' αυτιά τα επιτελικά στελέχη ορισμένων κομμάτων και πολλοί δημοσιολόγοι ότι αυτό που υπογράψαμε, δηλαδή το τρίτο μνημόνιο, δεν τροποποιείται και η νέα κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να το εφαρμόσει μέχρι κεραίας, διαφορετικά θα δημιουργηθούν προβλήματα στις σχέσεις μας με τους δανειστές και θα επανέλθει στο προσκήνιο το θέμα του Grexit. 
Συνεπώς τα κεφάλια μέσα, να αφήσουμε τις εξυπνάδες ότι κάποια θέματα που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο είναι διαπραγματεύσιμα και ότι υπάρχουν περιθώρια προσαρμογών, αναλόγως της πορείας του προγράμματος, των εγχώριων και διεθνών συνθηκών. 
Γι αυτό, συμπληρώνουν, είναι απαραίτητο να πάμε σε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού ή σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας στελεχωμένη από πρόσωπα που δεν ανήκουν στη σφαίρα της μαχόμενης πολιτικής και ως εκ τούτου δεν υπολογίζουν το πολιτικό κόστος και θα κάνουν τη δουλειά που πρέπει αδιαφορώντας για το αν θα θυμώσει η κοινωνία. 
Είναι η λογική της πλήρους παράδοσης της πολιτικής στις δυνάμεις της αγοράς και της ανάθεσης του ρόλου που αυτή πρέπει να έχει στην υποτίθεται έμπειρη και προσοντούχα τεχνοκρατία. Αυτή η λογική, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, φαίνεται πως έχει σημαντικά ερείσματα στην κοινωνία. 
Μια ματιά όμως στο πρόσφατο παρελθόν, το δικό μας και άλλων χωρών, αποδεικνύει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Μπορεί κάποιος να προσάψει πολλά στους επαγγελματίες πολιτικούς, ωστόσο τα δείγματα γραφής των ειδικών, όποτε επιστρατεύθηκαν για να σώσουν τις χώρες τους, δεν είναι καθόλου εντυπωσιακά.
Ούτε εδώ ο Παπαδήμος ούτε στην Ιταλία ο Μάριο Μόντι που αντικατέστησαν εκλεγμένους πρωθυπουργούς- για την ακρίβεια και ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανετράπησαν από συνωμοσίες στις οποίες πήραν μέρος ευρωπαϊκές και ντόπιες δυνάμεις- δεν μπορούν να υπερηφανεύονται για τα επιτεύγματα τους. Άνθρωποι των τραπεζών και οι δύο φρόντισαν κυρίως για τα συμφέροντα των πρώην εργοδοτών τους. Στις τράπεζες δούλευαν πριν, στις τράπεζες γύρισαν μετά και αφού είχαν δια...πράξει το καθήκον τους. 
Σ' ότι αφορά την άποψη ότι το μνημόνιο δεν αλλάζει, η διάψευση έρχεται από τα πλέον αρμόδια χείλη. Δυνατότητα για «ελιγμούς» στο πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει η Ελλάδα με τους δανειστές της, μετά τις εκλογές, διαβλέπει ο Μπενουά Κερέ, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Επισημαίνει χαρακτηριστικά πως «το σημαντικό είναι ότι η Ελλάδα και οι εταίροι της εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο και πάλι». 
Συνεπώς, σε αυτήν τη βάση, «θα υπάρξουν περιθώρια ελιγμών όταν πρόκειται για την προσαρμογή του προγράμματος μετά τις εκλογές, για παράδειγμα όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και την αντιμετώπιση των κεκτημένων συμφερόντων, υπό την προϋπόθεση ότι οι στόχοι του προγράμματος έχουν επιτευχθεί».
Το να βγαίνει απ τ' αριστερά στους εδώ φανατικούς των μνημονίων ο παράγοντας της Κεντρικής Τράπεζας είναι κάπως σκαμπρόζικο. Δεν βρίσκετε;
_____________
http://www.efsyn.gr/arthro/fanatikoteroi-ton-daneiston

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Τζίφρας στη ΔΕΘ: Ότι θα υπάρχουν ευεργετικά μέτρα για τους φτωχούς.

Πάνος Αϊβαλής ...


Ακούσαμε  από τον Τζίφρα στη ΔΕΘ ότι θα υπάρχουν ευεργετικά μέτρα για τους φτωχούς....αφού βέβαια χάριν αυτού σώθηκε το τραπεζικό σύστημα!!!! κατά τα άλλα πέφτει χοντρό δούλεμα, όλοι μαζί βέβαια μπορούμε να πούμε το ΟΧΙ και να τον στείλουμε στο 4% στις 20 Σεπτέμβρη, δικαιωματικά εκεί ανήκει με το απύθμενο θράσος που διαθέτει.... να μας χρυσώνει το χάπι του 3ου κατάπτυστου μνημονίου... λίγο ντροπή δεν βλάπτει κύριε Τζίφρα να συνεχίζεις να εξαπατάς τον κόσμο που πίστεψε προς στιγμή ότι στις 25 Γενάρη υπάρχει ελπίδα....

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Η Ε.Ε.. στρατόπεδο συγκέντρωσης, κυριολεκτικά, για μάνες, γέρους, νέους και παιδιά

 Η Γεωργία Δημαρακη 
 Aleka Zorbala. 


Οι Καταραμένοι! 
Μόνο χριστιανούς πρόσφυγες θα δέχεται και η Πολωνία… Όπως μόνο σε Έλληνες "έδιναν"αίμα οι νεοΝαζί της ΧΑ… Η Ε.Ε. της "ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας" Η Ε.Ε., Φρούριο για τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου 
Η Ε.Ε.. στρατόπεδο συγκέντρωσης, κυριολεκτικά, για μάνες, γέρους, νέους και παιδιά, που δεν κείτονται στο βυθό των νερών της Μεσογείου και «τόλμησαν» να πατήσουν το πόδι τους στα «ιερά» εδάφη της Ευρώπης.. 
Σε αυτήν την Ευρώπη τη πλάτη μου γυρίζω. για να μπορώ να "κοιτάω κατάματα" αυτά τα καθάρια μάτια, χωρίς ντροπή. 
Και, έτσι, μπορώ να πω Καλημέρα!!!

___________________

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Αγωνιστική επιστολή Μίκη στον Λαφαζάνη

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  //  ΕΠΙΣΤΟΛΗ 

mikis_theodorakis.jpg


«Εάν πάρετε μέρος στις εκλογές, επιδιώκετε βεβαίως να γίνετε ένα μέρος της αμαρτωλής Βουλής...»               |EUROKINISSI

 *
«Ως παλιός σύντροφος και φίλος σου, καλώ εσένα και τους οπαδούς του νέου κόμματος να συναντηθούμε στις επάλξεις του Παλλαϊκού Μετώπου που σήμερα θα κρατήσει ψηλά την αξιοπρέπεια του λαού μας», αναφέρει μεταξύ άλλων ο Μίκης Θεοδωράκης, σε ανοιχτή του επιστολή προς τον πρόεδρο της Λαϊκής Ενότητας,Παναγιώτη Λαφαζάνη
Παράλληλα, υποστηρίζει πως αυτό που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «να δυναμώσει τομνημονιακό μέτωπο» και να γίνει δηλαδή μία μνημονιακή δύναμη μετά τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Τονίζει πως επιβεβαιώνεται «η αρχή ότι δεν μπορείς να χτυπήσεις το Σύστημα μέσα από το Σύστημα, γιατί τελικά θα γίνεις κι εσύ Σύστημα».
   Η επιστολή έχει ως εξής:  
  

Αγαπητέ Παναγιώτη,
Στη συνάντηση που ζήτησες πριν λίγες μέρες, συμφώνησες μαζί μου ότι η σημερινή Βουλή στην ουσία αποτελεί κύριο όργανο στην υπηρεσία της μνημονιακής πολιτικής με σκοπό την ψήφιση των νόμων που την υπηρετούν με δημοκρατικό μανδύα.
Γιατί η ύπαρξη μιας μόνιμης μειοψηφίας (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) χρησίμευε σαν άλλοθι για τους Συστημικούς Εξουσιαστές, Έλληνες και ξένους. Κυρίως τους ξένους. Κάποτε όλοι σας στον ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα πιστέψατε ότι με την κατάκτηση της πλειοψηφίας στη βουλή και την ανάδειξή σας σε κυβέρνηση θα κατορθώνατε να χτυπήσετε την καρδιά του Συστήματος και να μεταβάλετε τη Βουλή από μνημονιακή σε αντιμνημονιακή. Τι έγινε τελικά;
Αυτό που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να δυναμώσει το Μνημονιακό Μέτωπο. Να γίνει δηλαδή οι ίδιος μνημονιακή δύναμη μετά τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το νεοσυσταθέν ΠΟΤΑΜΙ.
Επιβεβαιώνεται έτσι η αρχή ότι δεν μπορείς να χτυπήσεις το Σύστημα μέσα από το Σύστημα, γιατί τελικά θα γίνεις κι εσύ Σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι εάν πάρετε μέρος στις εκλογές, επιδιώκετε βεβαίως να γίνετε ένα μέρος της αμαρτωλής Βουλής. Θα υπάρχουν τότε μπροστά σας δύο ενδεχόμενα: Είτε ως αντιπολίτευση να λειτουργήσετε ως άλλοθι στις αντιλαϊκές αποφάσεις των ξένων είτε -αν γίνετε κυβέρνηση- να έχετε το τέλος του σημερινού μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ. Δεδομένου ότι η ισχύς του Συστήματος είναι καταλυτική. Με μια εξαίρεση: τον ενωμένο και όρθιο ελληνικό Λαό. Είναι κρίμα οι λαϊκές δυνάμεις που θα σας ψηφίσουν να έχουν την τύχη των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν-δε θέλουν θα ψηφίζουν Μνημόνια. Δηλαδή τα καταστροφικά μέτρα του Τρίτου Μνημονίου που μπορεί να αποδειχθούν μοιραία για το μέλλον της χώρας και του Λαού μας.
Ως παλιός σύντροφος και φίλος σου, καλώ εσένα και τους οπαδούς του νέου κόμματος να συναντηθούμε στις επάλξεις του Παλλαϊκού Μετώπου που σήμερα θα κρατήσει ψηλά την αξιοπρέπεια του Λαού μας. Και αύριο, όταν ανδρωθεί, θα είναι η μοναδική δύναμη που θα μπορεί να λυτρώσει οριστικά την πατρίδα μας και να χαρίσει στον Λαό μας Ελευθερία, Ανεξαρτησία και Περηφάνια.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
Μίκης Θεοδωράκης

____________

http://www.efsyn.gr/arthro/agonistiki-epistoli-miki-ston-lafazani