Mνημόσυνο, για τους 212 Έλληνες πατριώτες που εκτελέσθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις «Βίγλες»

http://kafeneio-megalopolis.blogspot.com

Ο Δήμος Μεγαλόπολης, σε συνεργασία με τις Οργανώσεις Εθνικής Αντίστασης, θα τελέσουν την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011, μνημόσυνο, για τους 212 Έλληνες πατριώτες που εκτελέσθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 24-2-1944, στη θέση «Βίγλες» Μαλλωτά Μεγαλόπολης.

Η τελετή θα γίνει στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στις 10.00΄π.μ., χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.κ. Ιερεμία.

Στη συνέχεια, θα γίνει μετάβαση στον τόπο της εκτέλεσης, όπου θα τελεστούν επιμνημόσυνη δέηση, προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων.

Μετά το πέρας της τελετής, ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο, θα δεξιωθούν τους προσκεκλημένους στο εξοχικό κέντρο Αλώνια.

 http://kalimera-arkadia.blogspot.com/2011/02/m-212.html#ixzz1FAW8A6gr

Η σημερινή κυβέρνηση δε νομιμοποιείται πολιτικά να επιβάλει μέτρα και πολιτικές που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τις δεσμεύσεις της και με τις προσδοκίες που δημιούργησε στον ελληνικό λαό.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό με βάση τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Η προοπτική της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου, της δίκαιης φορολόγησης, της αντιμετώπισης της υγείας και της παιδείας ως κοινωνικά αγαθά και όχι ως προϊόντα κέρδους, υπήρξε το πολιτικό διακύβευμα των εκλογών.

Έλαμψε εκτυφλωτικά από μικρή. Αποτέλεσε πρότυπο και σηματοδότησε μία ολόκληρη γενιά στα πέτρινα χρόνια του κλασικού αθλητισμού, σε μια εποχή που εκτός από το χάλκινο μετάλλιο του Ρουμπάνη στη Μελβούρνη το 1956 και κάποιες ακόμα μικρές εξαιρέσεις, υπήρξε… ανυπαρξία.  Σε τέτοιες εποχές, λοιπόν, η τρικαλινή πρωταθλήτρια του ακοντισμού έκανε την υπέρβαση, δίνοντας χρώμα και φως στην αθλητική και ψυχική μας υπόσταση.

Η Σοφία Σακοράφα, βγαλμένη από ένα σπάνιο καλούπι, σμιλευμένη θαρρείς από γλυπτό του Φειδία, πέτυχε τα… μύρια όσα. Τα κυριότερα εξ αυτών ήταν το χάλκινο μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς της Αθήνας (με τη Βερούλη και την Ανατολικογερμανίδα Άντζι Κέμπτε στο βάθρο) και αμέσως μετά το παγκόσμιο ρεκόρ στα Χανιά με 74,20, μία επίδοση που ακόμα και σήμερα είναι η τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών με το παλιό ακόντιο.

Όμως, «ο καλός, καλό δεν έχει» και έτσι, το 1984, στους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες (αφού πριν είχε συμμετάσχει στο Μόντρεαλ και στη Μόσχα), αν και… σαν έτοιμη από καιρό «φλέρταρε» επίμονα με το βάθρο, τραυματίστηκε κι έχασε το ραντεβού με την ιστορία. Ωστόσο, είχε ήδη σηματοδοτήσει την επόμενη μέρα, αυτή της άνοιξης του ελληνικού αθλητισμού μαζί με τη Βερούλη, για να βάλει την τελική υπογραφή λίγο αργότερα (1992) η Πατουλίδου. 

Χαμογελαστή και πρόσχαρη η Σοφία, πάντα πάλευε γι’ αυτό που πίστευε σωστό, ασυμβίβαστα και ανυποχώρητα. Ο αγώνας της ήταν γενναίος και… ευθύς, έτσι όπως έμαθε, τόσο από τις οικογενειακές της καταβολές, όσο και μέσα στο στίβο: να παλεύει, δηλαδή, να ξεπεράσει τον εαυτό της. 

Πολιτικοποιημένη από μικρή στα κινήματα της Αριστεράς. Τη δεκαετία του ’90 εντάσσεται στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. παραμένει όμως πάντα ασυμβίβαστη και μάχιμη. Δεν νομιμοποιεί πολιτικά την αυθαιρεσία του MALL. Και η ιστορία την δικαιώνει...

Σήμερα, ανεξάρτητη πια βουλευτής, αφού αρνήθηκε να συναινέσει στο Μνημόνιο και το Δ.Ν.Τ., αφού καταψήφισε το ασφαλιστικό ή «αντι-ασφαλιστικό» νομοσχέδιο, όπως η ίδια το αποκαλεί, εξακολουθεί να πιστεύει ότι η ιστορία δικαιώνει πάντα λαούς και κινήματα. Δικαιώνει πάντα τα δίκαια κοινωνικά αιτήματα. 

Η Σοφία λοιπόν, μετά τη νέα «επανάσταση», πράττοντας πρακτικά το αυτονόητο, έχει ήσυχη τη συνείδησή της και μπορεί να μας κοιτάξει όλους στα μάτια. Αλήθεια, θα μπορούσαν πολλοί από τη συμπολίτευση να το κάνουν αυτό; 

Η Σακοράφα, χωρίς περιστροφές και ενδοιασμούς, μίλησε στο AtticaPress. 

Υπήρχε θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης, ώστε να μην ψηφίσετε το Νομοσχέδιο;

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό με βάση τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Η προοπτική της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου, της δίκαιης φορολόγησης, της αντιμετώπισης της υγείας και της παιδείας ως κοινωνικά αγαθά και όχι ως προϊόντα κέρδους, υπήρξε το πολιτικό διακύβευμα των εκλογών. Με την έννοια αυτή, η σημερινή κυβέρνηση δε νομιμοποιείται πολιτικά να επιβάλει μέτρα και πολιτικές που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τις δεσμεύσεις της και με τις προσδοκίες που δημιούργησε στον ελληνικό λαό.

Οι παρενέργειες μίας τέτοιας πολιτικής επιλογής ήταν περίπου γνωστές σε μία χώρα που η ρήση «όποιος φεύγει απ’ το κοπάδι τον τρώει ο λύκος» βρίσκει την απόλυτη πραγμάτωσή της. Τις λάβατε υπόψη σας; 

Είναι αλήθεια ότι το πολιτικό σύστημα περίτεχνα έχει δουλέψει πάνω σε αυτό που είπε ο Κάφκα: «συχνά είναι πιο ασφαλές να είσαι αλυσοδεμένος, από το να είσαι ελεύθερος». Μία τέτοιου είδους ασφάλεια, όμως, δε με αφορά.

Ποιό κράτος δικαίου ικανοποιεί ένα Νομοσχέδιο που στέλνει μία εργαζόμενη μητέρα στα 47 ή 48 της, με 27 χρόνια υπηρεσία στο Δημόσιο και ανήλικο παιδί, να εργασθεί μέχρι τα 65 της; Δεν καταστρατηγούνται έτσι πλήρως ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα; 

Συνολικά το ασφαλιστικό, αλλά και το εργασιακό που πέρασαν από τη Βουλή, είναι νομοσχέδια κοινωνικού κανιβαλισμού. Και πιστεύω βαθύτατα πλέον ότι και αυτά τα μέτρα, όπως και το ασφαλιστικό του Δημοσίου που εξισώνει, για παράδειγμα, προς τα πάνω άνδρες και γυναίκες, υποκρύπτει μία πολιτική πρόθεση. 

Επιχειρείται η αποδόμηση του συστήματος των σταθερών εργασιακών σχέσεων, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα με προφανή στόχο την προσαρμογή της εργασίας και των εργαζομένων στους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς, μακριά από προστασία και συλλογική ρύθμιση και με απώτερο στόχο την πλήρη αποδόμηση του όποιου κοινωνικού κράτους έχει απομείνει. Ο επικρατέστερος όλων των νόμων θα είναι αυτός της αγοράς και των αναγκών που αυτή παράγει.

Κάποιοι ισχυρίσθηκαν, κακώς κατά την άποψή μας, ότι η Σοφία θα έπρεπε να παραιτηθεί της βουλευτικής έδρας, αφού διαφώνησε. Τι τους απαντάτε;

Η διαφωνία μου με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δε με θέτει εκτός πολιτικής• εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας ΠΑ.ΣΟ.Κ. με θέτει. Είναι μία διαφωνία πολιτική, μία διαφωνία που εμπεριέχει θέση και που εκπροσωπεί πολιτικά ένα πλήθος κόσμου που διαψεύστηκε, ένα πλήθος κόσμου που σήμερα είναι απροστάτευτο και εγκαταλελειμμένο στη λαίλαπα των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων μέτρων. Και πολιτική αυτό σημαίνει, η διαρκής υπεράσπιση της ιδεολογίας σου και φυσικά του κόσμου με τον οποίο ταυτίζεται αυτή.

Έχει γραφτεί πρόσφατα σε κάποιο μέσο ότι θα προσχωρήσετε με το Κ.Κ.Ε. Πριν λίγο καιρό είχε διαρρεύσει από ραδιοφωνικό σταθμό ότι θα συνταχθείτε μαζί με τον κ. Κουβέλη και μετά ότι θα κατεβείτε υποψήφια με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Τυχαίο; Δε νομίζω. Πιστεύω ότι όλη αυτή η παραπολιτική φημολογία είναι σκόπιμη. Και αναπτύσσεται ακριβώς για να απαξιώσει συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και αποφάσεις. Λέω, τονίζω και υπογραμμίζω ότι είμαι και παραμένω ανεξάρτητη βουλευτής. Επίσης, είμαι και παραμένω της άποψης και της πρακτικής ότι σε δύσκολες εποχές, σε εποχές βαθιάς κρίσης και επίθεσης στα κεκτημένα, υπάρχει τεράστια ανάγκη για κοινή δράση όλων όσοι αντιστέκονται και έχουν ένα όραμα διαφορετικό για την κοινωνία. Εμένα με ενδιαφέρει αυτή η κοινή δράση να αγκαλιάσει όλο τον κόσμο που πλήττεται, έξω από ταμπέλες, έξω από ψευδεπίγραφες διαχωριστικές γραμμές. Αυτός είναι ο μόνος πολιτικός μου στόχος.

Δηλαδή δε μιλάτε με την Αριστερά;

Φυσικά και μιλάω. Με την Αριστερά πάντα μιλούσα. Ή τουλάχιστον με την Αριστερά που «καταδέχεται» να μιλά με κάποιον, που έχει μία άλλη άποψη για τα πράγματα.  Το θεωρώ απολύτως φυσικό και αυτονόητο, αλλά κυρίως αναγκαίο, να αναπτυχθεί ένας ευρύτερος διάλογος, ένας διάλογος που θα συμπεριλάβει και εκτεταμένα τμήματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Κοιτάξτε, το λέω και το ξεκαθαρίζω και όσοι θέλουν από αυτούς που κατά καιρούς έχουν γράψει, κατά φαντασίαν ή καθ’ υπόδειξη, ας το λάβουν υπόψη. Ο χώρος της σοσιαλιστικής Αριστεράς, της κομμουνιστικής Αριστεράς μπορεί να έχει εντελώς διαφορετικές στρατηγικές, όμως έχουμε μία υποχρέωση να συναντηθούμε όλοι, ως σύμμαχοι απέναντι στον κοινό εχθρό, αυτόν που μας κατασπαράζει.

Σε αυτή τη συνάντηση δεν είναι ανάγκη οι μεν να επικαλούνται το Στάλιν οι δε τον Σαιν Σιμόν, οι μεν τον Κάστρο, οι δε τον Τσάβες. Ας παλέψουμε εναντίον του κοινού εχθρού και το κίνημα θα κρίνει τι θέλει να κρατήσει όρθιο. Έχει την ωριμότητα να αποφανθεί.

Συμφωνείτε με την άποψη που πολλοί εκφράζουν ότι έχει κλείσει ο πολιτικός κύκλος της μεταπολίτευσης και τα κόμματα έχουν χάσει την ταυτότητα και τον προσανατολισμό τους;

Η μεταπολίτευση είχε ένα μεγάλο πολιτικό στόχο: τη θωράκιση της Δημοκρατίας. Με βάση το περιεχόμενο που δίνει ο καθένας στη Δημοκρατία μπορεί και να αξιολογήσει και το έργο του πολιτικού συστήματος. Θεωρώ ότι, η δικαιοσύνη, η εθνική κυριαρχία και ο σεβασμός στη λαϊκή βούληση είναι οι πυλώνες της Δημοκρατίας και, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, κατά την άποψή μου, η Δημοκρατία σήμερα είναι ανάπηρη.

Γιάννης Κούρκουλος

http://atticapress.gr/

Συμβολική διαμαρτυρία της Greenpeace για το λιγνίτη

Με συνθήματα «Απελευθερώστε την Ελλάδα από το λιγνίτη», «Ο λιγνίτης σκοτώνει», ακτιβιστές της Greenpeace, στο πλαίσιο συμβολικής διαμαρτυρίας, παρέδωσαν το πρωί της Τρίτης ένα τόνο άνθρακα στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα.

http://www.ethnos.gr/summary.asp?catid=11391&subid=2&pubid=51488952

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ: Πανελλαδικό άνοιγμα των διοδίων...

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ: Πανελλαδικό άνοιγμα των διοδίων...: "Το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα καλεί σε νέο πανελλαδικό άνοιγμα των διοδίων την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011. Συμμετέχουμε ενεργά..."

Η τηλεόραση στην Ελλάδα...

Η φούσκα της Ελληνικής τηλεόρασης.

Share10

Πετάξτε τις τηλεοράσεις σας!

Τον τελευταίο χρόνο ακούσαμε και μάθαμε για πολλές φούσκες... Για τη φούσκα του χρηματιστηρίου, της οικονομίας, της πολιτικής, της εργασίας, της εκκλησίας κ.ο.κ...

Χαμένα χρόνια μπροστά σε μία τηλεόραση...

Φούσκα όμως είναι και όλο αυτό το φτηνιάρικο τηλε-πανδαιμόνιο.Φούσκα στα όριά της.. Λίγο πριν το μπραφ...

Ο ένας ελεεινός, συντηρεί την εικόνα του άλλου τιποτένιου.. Το ένα έκτρωμα, αναπαράγει το άλλο, και φυτοζωούν, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι το αξίζουν..

Κερδίζουν σίγουρα τη ναυτία μας, προς το παρόν.. Μέχρι να γίνει εμετός. Το ...μπραφ και αυτής της φούσκας.. Τοξικά ομόλογα εκείνα, τοξικά μολογημένα ετούτα...

Η τηλεόραση στην Ελλάδα

Προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου από τα ελληνικά κανάλια

Σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαίο τηλεθεατή, ο Έλληνας κατανάλωνε ως τώρα περισσότερες ώρες την ημέρα μπροστά στο κουτί. Αυτό αποδιδόταν κυρίως στο ότι η τηλεόραση στην Ελλάδα είναι ένα σχετικά νέο ακόμη μέσο. Όλα όμως δείχνουν ότι η κρίση θα μας οδηγήσει πιο γρήγορα στη φάση της τηλεοπτικής ωρίμανσης. Το μόνο που μέχρι τώρα συντηρεί ακόμητα ποσοστά τηλεθέασης είναι ότι τα οικονομικά ζόρια κρατάνε περισσότερο κόσμο και για περισσότερη ώρα στο σπίτι. Όμως για πόσον καιρό θα μπορούν τα κανάλια να ποντάρουν αποκλειστικά σε αυτό; Λίγο που το επίπεδο των έτσι κι αλλιώς κακών προγραμμάτων έχει φτάσει πια κάτω από τη μοκέτα, λίγο που οι ειδήσεις προκαλούν σε όλο και περισσότερους σύγχυση με τα ψέμματά τους ή και κατάθλιψη με την τρομοκρατία τους, κάποια στιγμή είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η τάση για λιγότερη τηλεόραση θα φτάσει να καταγραφεί και από την AGB. 

Μετά την μείωση της διαφήμισης, η χαριστική βολή για τα ιδιωτικά κανάλια θα έλθει από την μείωση των τηλεθεατών. 

Όσο πιο γρήγορα φτάσουμε σε αυτό το σημείο, τόσο περισσότερους τόνουςτηλεοπτικά σκουπίδια θα γλιτώσουμε.

Υπάρχει ζωή και χωρίς την τηλεόραση

Χαμένα χρόνια μπροστά σε μία τηλεόραση, καθισμένοι σε ενα καναπέ, παρακολουθόντας ακόμα μία κενή οθόνη. Αμίλητες οικογένειες, βουβά ζευγάρια και απέραντη μοναξιά. Ας πάμε βόλτα με τα φιλαράκια μας, με την γυναίκα, τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τους συνάδελφούς μας. Ας βγούμε ρε από τα σπίτια μας για να τρέξουμε, να παίξουμε, να γελάσουμε και να κουβεντιάσουμε. Ας κλείσουμε τις τηλεοράσεις, ας χαμηλώσουμε τις μίζερες και άρρωστες φωνές, ας αναπτύξουμε την κρίση μας και ας ζήσουμε ανάμεσα στους άλλους για να έχουμε την δικιά μας άποψη.Υπάρχει ζωή και χωρίς την τηλεόραση....αλλά αυτή η συγκεκριμένη ζωή χρειάζεται ενεργητικούς και όχι παθητικούς πολίτες.

Υγ.: Και η φούσκα πριν το μπραφ, έχει μια άλφα φαγούρα στο δέρμα της... Ενοχλείται και η ίδια... Και αρχίζει να ξύνεται...Χώνει τα νύχια όλο και πιο βαθειά, κάτι σαν χαρακίρι...Και φτάνει στην πλήρη ηδονή, μόνο όταν επιτέλους σκάσει..

Δε νομίζω νά'χει μείνει κανείς εκεί όμως, για να το δει αυτό.. Έστω ένας τηλεθεατής... Ένας, για δείγμα...Μιλάμε για ξύπνιο τηλεθεατή.. Σσσσσστ! οι άλλοι κοιμούνται...

http://www.ramnousia.com/2011/01/blog-post_2466.html

Το παρόν εστάλη στο e-mail του Ramnousia από ανώνυμο αναγνώστη

«Η Ευρωζώνη διανύει περίοδο σκληρού αγώνα για την επιβίωσή της (...).

Ενα κοινό νόμισμα διχάζει την Ευρώπη.

Share

Τον Ιούλιο του 2009, η σκληρά χτυπημένη από την κρίση Ισλανδία υπέβαλε αίτημα ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η πλειονότητα των Ισλανδών, όπως και των λοιπών Ευρωπαίων, πίστευε τότε ότι οι σφοδρές θύελλες στους ωκεανούς της παγκόσμιας οικονομίας καθιστούσαν πολιτική τρέλα τη μοναχική πορεία ενός μικρού έθνους και αναζήτησε προστασία κάτω από τη στέγη του ισχυρού ευρώ. Ωστόσο, η επιβολή του Μνημονίου στην Ελλάδα, η οικονομική κατάρρευση της Ιρλανδίας και τα πιεστικά προβλήματα Πορτογαλίας και Ισπανίας έκαναν το ευρώ να φαντάζει, στα μάτια πολλών, ως μέρος όχι της λύσης, αλλά του ίδιου του προβλήματος. «Τα πλεονεκτήματα του κοινού νομίσματος είναι λιγότερο σαφή», δήλωσε τις προάλλες ο πρόεδρος της Ισλανδίας Ολαφουρ Γκρίμσον, υποδηλώνοντας ότι η χώρα του δεν φλέγεται πλέον να υιοθετήσει το ευρώ.

Στον Μπέρναρ Σω ανήκει η πατρότητα του αφορισμού ότι Αμερική και Βρετανία είναι δύο έθνη που χωρίζονται από μια κοινή γλώσσα. Σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Ευρώπη είναι μια Ενωση εθνών που χωρίζεται από ένα κοινό νόμισμα. Μια από τις πιο έγκυρες γερμανικές εφημερίδες, η Frankfurter Allgemeine, σχολίαζε τις εξελίξεις στο μέτωπο της δημοσιονομικής κρίσης ως εξής: «Η Ευρωζώνη διανύει περίοδο σκληρού αγώνα για την επιβίωσή της (...). Η κατάσταση είναι όντως δραματική. Το ευρώ, που υποτίθεται ότι θα καθιστούσε την ευρωπαϊκή ενότητα αμετάκλητη, απειλεί να εξελιχθεί σε νεκροθάφτη της».

Πραγματικά, αντί να στερεώνει την ενότητα της Ενωσης, το ευρώ ανοίγει το μεγάλο ρήγμα ανάμεσα στις ηγεμονικές χώρες του πυρήνα και στις υποτελείς χώρες της περιφέρειας. «Μετά την Ελλάδα και την Ιρλανδία, ποιος;», διερωτώνται οι New York Times και σημειώνουν τα αδιέξοδα της πολιτικής που επιβάλλει ο λεγόμενος μηχανισμός διάσωσης ΔΝΤ- Ε.Ε.: «Η ανάπτυξη θα μπορούσε να βοηθήσει, αυξάνοντας τα φορολογικά έσοδα και μειώνοντας το χρέος αναλογικά με ένα αυξημένο ΑΕΠ. Ωστόσο, ούτε η Ελλάδα, ούτε η Ιρλανδία έχουν ανάπτυξη. Και οι προϋπολογισμοί δρακόντειας λιτότητας, που είναι το αντάλλαγμα για τις δανειακές συμφωνίες, θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα». Η αμερικανική εφημερίδα καυτηριάζει την εξωφρενική αξίωση να περιορίσει η Ιρλανδία το έλλειμμά της από 32% σε... 3% μέσα σε τέσσερα χρόνια και προσθέτει: «Αν δεν τους επιτραπεί να αναδιαρθρώσουν το χρέος, θα χωλαίνουν για χρόνια».

Πολλοί ενοχοποιούν γι’ αυτά τα αδιέξοδα τον οικονομικό ιμπεριαλισμό του Βερολίνου. Δεν είναι λιγότερο επικίνδυνη η πολιτική μυωπία των γερμανικών ελίτ, οι οποίες φαίνεται να υποτιμούν μια βασική ιδιομορφία της σημερινής κρίσης: το γεγονός, δηλαδή, ότι οι περιφερειακές χώρες της Ενωσης, εκτός από περισσότερο ευάλωτες στο οικονομικό πεδίο, είναι και οι πιο εύφλεκτες στο κοινωνικό και οι πιο «επικίνδυνες» στο πολιτικό, λόγω των ιστορικών παραδόσεων και της σημερινής επιρροής της Αριστεράς, αλλά και των ισχυρών, έστω και σε λανθάνουσα κατάσταση, εθνικιστικών ρευμάτων (Σιν Φέιν, Βάσκοι, Καταλανοί κ.ά.). Ενας δυνητικά εκρηκτικός συνδυασμός, ο οποίος απειλεί να προκαλέσει τη «Λατινοαμερικανοποίηση» της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Παραμένει γεγονός ότι η Γερμανία είναι η μόνη χώρα της ηπείρου, μαζί με τη Ρωσία, που μπορεί να υπάρξει ως μεγάλη οικονομική δύναμη και αυτοτελώς, χωρίς το ευρώ - κάτι που θα σημάνει, τελικά, και χωρίς την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση. Στο πολιτικό όμως επίπεδο, δεν θα μετράει παρά ως μεσαία περιφερειακή δύναμη, αν δεν ηγείται μιας μεγάλης Ενωσης ή αν, ακόμα χειρότερα, περιβάλλεται από απογοητευμένους και μνησίκακους πρώην εταίρους, οι οποίοι θα έχουν βιώσει τα χρόνια του Μνημονίου ως τη δική τους εκδοχή της ταπεινωτικής Συνθήκης των Βερσαλλιών.

Σε πρόσφατο άρθρο στους Financial Times ο οικονομικός αναλυτής Γκίντεον Ράχμαν έγραφε: «Η υπόθεση που μου φαίνεται αυτή τη στιγμή πιθανότερη είναι ότι το κοινό νόμισμα όντως θα καταρρεύσει τελικά και ότι ο δήμιός του θα είναι η ίδια η Γερμανία». Ο Βρετανός αρθρογράφος δεν είναι ο μόνος που σκέφτεται έτσι. Το ιστορικό στοίχημα του Φρανσουά Μιτεράν και του Ζακ Ντελόρ ήταν ότι το ευρώ θα έλυνε οριστικά το χρόνιο δίλημμα «γερμανική Ευρώπη ή ευρωπαϊκή Γερμανία» υπέρ της δεύτερης, «καλής» εκδοχής. Σήμερα φαίνεται πολύ πιθανό ότι το στοίχημα θα χαθεί. Απομένει να δούμε αν κάποιοι, κάπου, με κάποιο τρόπο έχουν αρχίσει να καταστρώνουν ένα Plan B, όπως λένε οι Αγλλοσάξονες.

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

http://www.ramnousia.com/2010/11/blog-post_9532.html

Tα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών για το 2010

  Σε ποιους απονέμονται...  

κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει

Ανακοινώθηκαν τα βραβεία και οι έπαινοι που απονέμει η Ακαδημία Αθηνών την Τρίτη 28 Δεκεμβρίου για το τρέχον έτος 2010, στην πανηγυρική της συνεδρία για δημιουργούς εξαιρετικού έργου από όλη την Ελλάδα, που διακρίθηκαν στις θετικές επιστήμες, στον τομέα του πνεύματος και της τέχνης. Τα βραβεία θα απονεμηθούν στους εξής: 

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

1.  Βραβείο Κωνσταντίνου Κτενά, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, από τα έσοδα του κληροδοτήματος Ευθυμίας Μερτσάρη, στον κ. Αθανάσιο Κατερινόπουλο για την εργασία του     «Neoproterozoic and Variscan SHRIMP ages for zircons from the Baba Mountain granitic complex, basement of the Hellenides Alpine orogenic belt».       

2. Βραβείο Αικατερίνης Κέπετζη, εις μνήμην του συζύγου της ιατρού ΝικολάουΚέπετζη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, στον πρώτο αριστούχο πτυχιούχο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακαδημαϊκού έτους 2008-2009,  κ.Ιωάννη Κωστάκη.

3.  Τρία (3) βραβεία Δημητρίου Λαμπαδαρίου, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ το καθένα, για τους ικανότερους για το μάθημα της Γεωδαισίας αποφοίτους Τμημάτων Πολυτεχνικών Σχολών ακαδημαϊκού έτους 2008-2009 στους α) Παγάνη Λεωνίδα, πτυχιούχο του Πολυτεχνείου Κρήτης  β) Μπαριάμη Γεώργιο, πτυχιούχο Πανεπιστημίου Πατρών  και γ) Χατζόπουλο Χρήστο, πτυχιούχο Πανεπιστημίου Θράκης.

4.  Βραβείο της Οικογενείας Ιωάννου Βλυσίδη, εις μνήμην Αντιγόνης Βλυσίδη, με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, για εργασία ιατρικού περιεχομένου, στην κυρίαΕιρήνη Μπουρνάζου για την εργασία της "Apoptotic human cells inhibit migration of granulocytes via release of lactoferrin" .

5. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον Σύνδεσμο Επιτελών Εθνικής Άμυνας  για τη συμπλήρωση 50 χρόνων δραστηριότητας.

6.   Έπαινος, οίκοθεν, στον κ. Σταμάτη Περδίο, για την σημαντική συμβολή του σε ενεργειακά θέματα, κυρίως δια της συγγραφής μελετών περί εξοικονόμησης ενέργειας στον ελλαδικό χώρο. 

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ & ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

1.  Βραβείο εις μνήμην Όλγας Τσακατίκα - Δεσποτοπούλου,  αθλοθετούμενο από τον σύζυγό της ακαδημαϊκό κ. Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, για βιβλίο επί θεμάτων αρχαιολογίας ή της ιστορίας της αρχαίας Ελλάδος, στην κυρία Δήμητρα Ανδριανού για το βιβλίο της "The Furniture and Furnishing  of Ancient Greek Houses and Tombs" (Cambridge University Press, 2009).

2. Βραβείο Γ. Αθάνα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη εκδεδομένη ποιητική συλλογή νέου, κατά προτίμηση ποιητού, οίκοθεν, στην κυρίαΓιώτα Αργυροπούλου για την ποιητική της συλλογή «Διηγήματα» (Εκδόσεις Μεταίχμιο, 2010). 

3. Βραβείο Λάμπρου Πορφύρα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, που αφορά στη βράβευση Έλληνα λυρικού ποιητή, στην κυρία Ζέφη Δαράκη για την ποιητική της συλλογή «Σε ονομάζω θα πει σε χάνω» (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια,  2008)

4. Βραβείο Σωτηρίου Ματράγκα, εις μνήμην Αλεξάνδρας και Σωτηρίου Ι. Ματράγκα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, που αφορά στην βράβευση της καλύτερης έκδοσης λυρικών ποιημάτων, στην κυρία Ολυμπία Καράγιωργα  για την ποιητική της συλλογή «Χειμώνας στη Λέρο» (Εκδόσεις Μελάνι 2009).

5. Βραβείο Ελένης Τιμ. Μυκονίου, εις μνήμην των γονέων της Ανδρομέδας και Τιμολέοντος Μυκονίου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, απονεμόμενο σε αριστούχο διπλωματούχο πιανίστα, στον κ. Βασίλειο Ρακιντζή.

6. Βραβείο της  Ακαδημίας  Αθηνών,  με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για νέο διαπρέποντα ζωγράφο ηλικίας μέχρι 40 ετών,  στον κ. Αντώνη Στάβερη.

7. Βραβείο Διονυσίου Κοκκίνου,  με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη επιστημονική ιστορική μελέτη Έλληνος συγγραφέως, οίκοθεν,  στον κ.Βασίλη Παναγιωτόπουλο  για το τετράτομο έργο του «Αρχείο Αλή Πασά, Συλλογής Ι. Χιώτη, Γενναδείου Βιβλιοθήκης της Αμερικανικής Σχολής Αθηνών» (Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Αθήνα 2007-2009).

8.  Βραβείο Ελένης και Πάνου Ψημένου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στην Νεοελληνική Ιστορία ή Φιλολογία από το 1669 μέχρι σήμερα, στον κ. Ιωάννη Σ. Παπαφλωράτο για το βιβλίο που υπέβαλε με τίτλο : «Η Ελληνοϊταλική κρίση του 1923. Το επεισόδιο Tellini/Κέρκυρας» (Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, 2009). 

9. Βραβείο Μαρίας Σ. Θεοχάρη, αθλοθετούμενο από το Ίδρυμα «Περικλής Σ. Θεοχάρης», με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη -της τελευταίας τριετίας-  επί θέματος από την βυζαντινή ή μεταβυζαντινή αρχαιολογία, τέχνη, αρχιτεκτονική  στον κ. Αναστάσιο Αντωνάρα για το βιβλίο του : «Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική Υαλουργία, 1^ος αι. π.χ. - 6^ος αι. μ.Χ. Παραγωγή και προϊόντα. Τα αγγεία από τη Θεσσαλονίκη και την περιοχή της » (Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 2009).

10. Bραβείο της Ακαδημίας  Αθηνών,  με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την καλύτερη ερμηνευτική μονογραφία ή κριτική  έκδοση έργου κλασσικής φιλολογίας,  στον κ. Αντώνη Β. Ρεγκάκο για το βιβλίο του «Επινοώντας το παρελθόν. Γέννηση και ακμή της ιστοριογραφικής αφήγησης στην κλασική αρχαιότητα» (Εκδόσεις Gutenberg, 2009) .

11.  Δύο (2) Βραβεία του Κέντρου Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων - ΙΛΝΕ της Ακαδημίας Αθηνών, με χρηματικό έπαθλο 4.000  ευρώ το καθένα, στους κ.κ. Ξενοφώντα Τζαβάρα  για την ανέκδοτη συλλογή  «Συλλογή γλωσσικού υλικού από την Ίμβρο»  και  Ανδρέα Λενακάκη για την ανέκδοτη συλλογή γλωσσικού υλικού «Πυργιώτισσα, Ονομάτων επίσκεψις».

12. Βραβείο του Ιδρύματος Αποκαταστάσεως Ομογενών εξ Αλβανίας, εις μνήμην Άγγελου Κίτσου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, στον κ. Ιωάννη Π. Χουλιαρά για το βιβλίο του : «Η εντοίχια θρησκευτική ζωγραφική του 16^ου και 17^ου αιώνα στο Δυτικό Ζαγόρι» (Ριζάρειο Ίδρυμα, Αθήνα, 2009).

13. Βραβείο Θεοδώρου Σινανιώτη, εις μνήμην της μητέρας του Ζωής Φώτου Τζαβέλλα, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο στις  ναυτικές παραδόσεις του έθνους και ιδιαίτερα σε αυτές του Πολεμικού Ναυτικού, στον Αντιναύαρχο ε.α. κ. Ιωάννη Παλούμπη για το βιβλίο του «Από τα πελάγη στους αιθέρες - Το χρονικό της Ναυτικής Αεροπορίας» (Ναυτικόν Μουσείον Ελλάδος, Πειραιάς 2009).  

14. Βραβείο Γεωργίου Π. Οικονόμου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για πρωτότυπη επιστημονική μελέτη επί αρχαιολογικού θέματος  από την λεκάνη της Μεσογείου την περίοδο 1600 π.Χ. - 500 μ.Χ. στην κυρία Βασιλική Βλάχου για την τρίτομη ανέκδοτη μελέτη της : «Γεωμετρικός Ωρωπός. Η τροχήλατη κεραμεική και οι φάσεις της εγκατάστασης».

15. Βραβείο του «Οργανισμού Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης -Θεσσαλονίκη 1997», με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ,  και θέμα την Λογοτεχνία της Μακεδονίας τον 19^ο και τον 20^ο αιώνα, οίκοθεν, στους κ.κ. Γιάννη Τζανή καιΠέτρο Μπέσπαρη για το βιβλίο τους «Η λογοτεχνική δημιουργία της Βόρειας Ελλάδας, 1875-2007) (Εκδόσεις Μπίμπης, Μικρή Φιλολογική, Θεσσαλονίκη 2007).  

16.  Βραβείο Νικολάου και Μαρίας Γεωργίου, με χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ, για έργο αναφερόμενο σε θέμα από την ιστορία, την λαογραφία, και εν γένει τον πολιτισμό του ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης και Ανατολικής Ρωμυλίας,  στον κ.Μανώλη Γ. Βαρβούνη για  το βιβλίο του με τίτλο : «Λαϊκές θρησκευτικές τελετουργίες στην Ανατολική και τη Βόρεια Θράκη» (Εκδόσεις Πορεία, Αθήνα, 2010).

17. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον κ.Κωνσταντίνο Ζάχο, Διευθυντή της ΙΒ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων, για το σημαντικότατο έργο συντήρησης, μελέτης και αποκατάστασης των μνημείων της Νικοπόλεως.

18. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στην κυρίαΡαχήλ Καπόν για το σύνολο του υπερτεσσαρακονταεούς καλλιτεχνικού έργου της στον τομέα των εκδόσεων, με το οποίο ερμηνεύονται με ιδανικό τρόπο τα μνημεία και οι τόποι της Ελλάδος.  

ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΤΡΟΥ ΧΑΡΗ

1. Βραβείο Μυθιστορήματος , με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στην κυρίαΖυράννα Ζατέλη για το σύνολο του έργου της

2.  Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον κ. Γιάννη Βαρβέρηγια το σύνολο του ποιητικού του έργου.

3.  Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον κ. Ηλία Παπαδημητρακόπουλο για το σύνολο του έργου του.

ΙΔΡΥΜΑ ΚΩΣΤΑ & ΕΛΕΝΗΣ ΟΥΡΑΝΗ

1. Βραβείο Ποιήσεως, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στον κ. Αντώνη Φωστιέρη για το σύνολο του ποιητικού του έργου

2.  Βραβείο Μυθιστορήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στον κ. Νίκο Δαββέτα για το βιβλίο του «Η Εβραία νύφη»

3.  Βραβείο Διηγήματος, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ, στην κυρία Μαρία Κουγιουμτζή για το βιβλίο της «Άγριο Βελούδο»

4.  Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας, με χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, στην κυρίαΆλκη Ζέη για το σύνολο του έργου της.

ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

1. Αργυρό Μετάλλιο στην κυρία Χαρά Νικοπούλου για την προσήλωσή της στο καθήκον, την αυταπάρνηση και την εθνοπρεπή της στάση κατά την διάρκεια της υπηρεσίας της ως δασκάλας στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου τα έτη 2004 -2008.

2. Βραβείο Αλεξάνδρου Διομήδους,  εις μνήμην του πάππου του Βασιλείου Τ. Οικονομίδου, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για την βράβευση πρωτότυπης επιστημονικής μελέτης με θέμα «Οι ανεξάρτητες αρχές στην ελληνική έννομη Τάξη», οίκοθεν,  στον κ. Θεόδωρο Χ. Τζώνο για το βιβλίο του «Οι Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές» (Εκδόσεις Παπαζήση, 2010).

3. Βραβείο εις μνήμην Μαυρικίου Αντωνίου Καζέ και Φανής χήρας  Μαυρ.-Αντ. Καζέ, με χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, για βράβευση Έλληνα ή Ελληνίδας που διακρίθηκε για πράξη κοινωνικής αρετής και  ανθρωπισμού,  εξ ημισείας στους κ.κ.Ηλία Αργυριάδη και Δημήτριο  Μηλόπουλο, οι οποίοι την 9-8-2010 με γενναιότητα, αυταπάρνηση και με άμεσο κίνδυνο της ζωής τους,  απεγκλώβισαν και απεμάκρυναν με ασφάλεια τέσσερα μέλη οικογένειας από φλεγόμενο όχημα.

4. Βραβείο Ιπποκράτους Καραβία, με χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ και θέμα «Η σύγχρονη λογική του Δικαίου» , στον κ. Κωνσταντίνο Π. Τσίνα για την μελέτη του «Νομική Επιστήμη και Λογική: Μια συμβολή στη θεωρία του Δικαίου - με αναφορά στο παράδειγμα της Ποινικής Δογματικής».

5.  Βραβείο της Ακαδημίας, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στο  Λύκειο Ελληνίδων  Βόλου (1920), σε αναγνώριση της ενενηντάχρονης προσφοράς του στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Βόλου και της ευρύτερης περιφέρειας της Θεσσαλίας.

6. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών,  άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Ρεθύμνης (1974) για την συνολική του προσφορά στη διάσωση, ανάδειξη και προβολή του κρητικού πολιτισμού.

7. Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, άνευ αντιστοίχου προκηρύξεως, στον καθηγητή κ. Κώστα Μπέη  για το σύνολο του συγγραφικού του έργου το οποίο αναφέρεται στη σχέση φιλοσοφίας και θρησκείας.

8.   Έπαινος, οίκοθεν, στην κυρία Ευαγγελία Ξενοπούλου για την πολυετή προσφορά της στην διατήρηση ζωντανής της μουσικής και χορευτικής παράδοσης   του Καστελλορίζου.

http://www.eklogika.gr/news/3605